Twee films. Beide spelend in een zwart-wit Parijs. De ene kwam uit in 1962, de andere in 1963. De eerste heeft als hoofdpersonage een vrouw, niet zomaar een vrouw, maar een Vrouw: mythisch is ze bijna, onaanraakbaar, ongrijpbaar: Cléo, kort voor Cleopatra. De andere heeft als hoofdpersonage een man, Alain; een getekend gezicht, donkere ogen, een naar binnen gekeerde energie. Zij wordt door iedereen bekeken. Hem wordt overal verteld hoe mooi hij vroeger was.

Op het oog is The Brutalist een diepe film die veel te zeggen heeft. Maar net als zijn voorganger "A Zone of Interest" – van dezelfde studio

Na hem vijf keer aangezet te hebben en vijf keer niet te hebben kunnen afkijken, is dat nu eindelijk gelukt. Wat zonde van mijn tijd.