Twee films. Beide spelend in een zwart-wit Parijs. De ene kwam uit in 1962, de andere in 1963. De eerste heeft als hoofdpersonage een vrouw, niet zomaar een vrouw, maar een Vrouw: mythisch is ze bijna, onaanraakbaar, ongrijpbaar: Cléo, kort voor Cleopatra. De andere heeft als hoofdpersonage een man, Alain; een getekend gezicht, donkere ogen, een naar binnen gekeerde energie. Zij wordt door iedereen bekeken. Hem wordt overal verteld hoe mooi hij vroeger was.

De serie is geïnspireerd door toenemende knife crime in Engeland, zeggen de makers. Gek genoeg gebeurt dat tussen bendes en jongens onderlin

Het alledaagse leven van een lid van de maffia onder aan de keten is niet heel veel anders dan supermarktbediende zijn: je staat op, gaat...